فرصت

اوت 16, 2005 at 1:59 ب.ظ. بیان دیدگاه

خدایا منو ببخش که وقتی که دلم از همه دنیا می گیره …با تو لج می کنم

هر کی ندونه..خودم می دونم که تو جز نعمت و فرصت به من چیزی ندادی.

ولی فقط تویی که وقتی باهات لج می کنم…تو لج نمی کنی..

فقط تویی که به من آرامش می دی..

با آدما نمی شه لج کرد..دعوا کرد ولی تو تحمل می کنی..

تو فقط به من نعمت دادی و فرصت.این منم که نمی تونم استفاده کنم.

منو ببخش!

Advertisements

Entry filed under: روزنوشت هایی از زندگی من.

بها گربه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


آمار بازدید از تاریخ 30 می 2007

  • 1,297,342 بازدید

آرشیو مطالب

بیشترین کلیک شده‌ها


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: